روستای باستانی ( شهر باستانی سلطانیه از خزاین و اردوگاههای مرزی دوره ساسانی )

سیبلی روستا ی باستانی قشنگ ما



------------------------------------
سیبلی  روستا ی باستانی  قشنگ ما

روستا  ما روستای قشنگ  سیبلی                  روستای سواد ، دلاوری  مهد فرهنگ  ، شجاعت 

سیبلی زبون  زد همه                                ز فرهنگ ادبیان و دلاوران هر چه بگم بازهم کم

سیبلی آخر فرهنگ و کلاس  و توریست          سیبلی  مهمان نواز و غرییب نواز

توریست  با دیدن ساحل ، طبیعت و مجتمع ساحلی     کوه ، جنگل انار، حیات وحش ،شالیزارها همیشه حیران است

از شمال به داداش آباد از جنوب به چوب شمال        از مشرق به دریا و ساحل زبیای  مجتمع صذف 

  از مغرب  به کوههای  سر به فلک کشیده  تالش      شهدای دلاورش  وفادار، حبیبی پور، جعفرزاده ، فلاحتی ، ورزشخواه

   شاعر آوازخوان ایران منصور اهل آنجاست        نگویم اسماعیل اهل قلم  نگارنده چندین کتاب  و دلاور ارتشی اهل اینجاست

 بخشدار و روسای اداراتش آستارا  اهل  آنجاست    وکیل آستارا گر بخواهد    رای بیارد  رای اعتماد ش بخواهد     

 روستا نگو بلکه بوستان  مهدفرهنگ دلیران                      این روستای باستانی شیر پاک خورده  نام زیبایش سیبلی ایست

به زبون  ساده تبریزی  سیبلی ما جیران است                    به یاد شعر و قلم   منصور  این ابر مرد شعر عصر جدید

با رفتنش اهل قلم غمگین                           خدا رحمت کند  این شاعر آواز خوان  عصر جدید

رحمت به مزارت ببارد عین نور                به یاد  گفتار و شعرهای زبیا این استاد عین ماه

در سیبلی ما  خنده آید برای ما                    پاییز شود بهار ما  جوان شود آن پیر ما

ذلیل شود دشمن ما                                    خونه ما  خونه  همه است

سیبلی  همان شهر سطانیه باستان                        که تاریخ ایران گواه مرزداری آنهاست

روستا   ماروستای قشنگ همان سیبلی                  روستای سواد ، دلاوری  مهد فرهنگ  ، شجاعت  سیبلی

                            سیبلی  روستای باستانی قشنگ ما

 به یاد پدرشهیدم

پدرم عجب مرد ولای بود               با نداری و مشقت  و با جانباز جنگ  با ما بود تا زمان شهادت

صبح  زود سر کار می رفت         صدای نمازش همیشه تو گوشمه عین ضبط  صوت

زمان بیکاری  برایم میز و صندلی درس میخواست   زمان فراقت برایم  شعر می گفت 

 آخر نکفته بودم پدرم بغیراز کشاوزی و رزمندگی       شاعر و مرد عارفی بود

برایم ساعتها شعر می خواند                            از دلاوریهای  علی و حسین  و نادرشاه می گفت

میگفت  شاهان همه بد نبودند                        اگر شاهان همه بد بودند  لقب پادشاه بخدا نمی دانند

این خاندان جعلی قاجار و پهلوی بودند که شاهان را بدنام نمودند     همانطور که بعضی  انقلاب نما ها و روحانی نما ها چهره انقلاب  را مختوش می کنند

ما کورش کبیر نویسنده منشور حقوق بشر داشتیم          ما شاه اسماعیل صفوی و نادرشاه و کریم خان زند داشتم

برای مردم خار می زد                                      برای ما تار میزد

برام از جوهر مرد علی  گونه بدن می گفت            از علی شیر خدا   می گفت

کار هر چه باشد   عار نیست                           محتاج کس بودن و گرسنه ماندن  همسرو فرزند عار است

نمازش همیشه سر وقت می خواند                   دعایش  رو سفیدی خود و خانواده بود و امت ایران زمین

 

ادامه دارد  شعر : اسماعیل اسدی دارستانی




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات